***

Bu süreçte özellikle Zaman ve Türkiye gazetelerinin uyguladığı çok ilginç bir yöntem var. Bunların ikisi de iktidar yandaşı. Özellikle Zaman, ABD’de yaşayan ve Türkiye’ye geri dönemeyen Fethullah’ın gazetesi.
Zaman, satış rakamlarına göre 947 bin adet satıyor! Oysa bayi satışı sadece 21 bin. Başka bir deyişle, gazete satıcısına gidip parasını bastıran, “Ver bana bir Zaman gazetesi” diyenlerin sayısı sadece 21 bin! Geri kalan 926 bin gazeteyi her gün bütün Türkiye’de beleş dağıtıyorlar.
Devlet daireleri, belediyeler, evler, işyerleri, dükkanlar, hatta yargı kuruluşları, adliyeler, karakollar…Sabah uyanınca evinizin kapısında, ya da işyerine gidince masanızda bir Zaman buluyorsunuz. Hiç kimse bu beleş gazetenin parasını sizden istemiyor…
Ve hiç kimsenin aklına “Bu değirmenin suyu nereden geliyor” diye sormak gelmiyor! Orasını da vergi açısından denetlemekle yükümlü olan Maliye Bakanlığı dahil!
Aynı durum yandaş Türkiye gazetesi için geçerli. Bu gazetenin satış rakamına baktığınız zaman 132 bin görülüyor. Ancak bayi satışı sadece 9 bin! Ötesi, aynen Zaman’ın yöntemleriyle dağıtılıyor.

***

Şimdi gelelim öteki gazetelere. Burada hepsinin satış rakamlarını tek tek verme olanağım yok. Örneğin iktidarın sesi Star gazetesi 145 bin satıyor görünüyor. Ancak bir sürü markette bu gazete müşterilere resmen ikram ediliyor. Haydi isim de vereyim, biraz reklam olsun!..Örneğin Kiler mağazalarına gidin, beleş Star’ı alıp çıkın. İsterseniz beş adet birden götürün!
Aynı durum 105 bin sattığı görülen Akşam için geçerli. Bu gazete ile İddaa oyununun sahibi aynı. Büyük işadamı Mehmet Emin Karamehmet. Akşam gazetesi, Türkiye’nin dört bir yanındaki İddaa bayilerinde beleş dağıtılıyor.
Burada çok önemli bir püf noktası var. Onu iyi bilmeniz gerekiyor.
Ülkemizde gazeteleri bütün yurda kamyon filolarıyla dağıtan iki dağıtım şirketi var. Siz beleş dağıtılacak gazeteleri de bunlara, ya da kendi adamlarınıza verip dağıtıyorsunuz…
Ve bu beleş gazeteler, sonuçta sanki satılmış gibi gösterilip millet kandırılıyor…Çünkü dağıtım şirketleri, satılmayan ve beleş dağıtılan o gazetelerin parasını, gazete yönetimlerinden sanki satılmış gibi tahsil edip satış rakamına ekliyorlar.
Zaten satış rakamlarını açıklayan da, o iki dağıtım şirketi.

***

Şimdi size birkaç gazetenin daha satış rakamlarını vereyim.
Milliyet 119 bin.
Vatan 97 bin.
Aydınlık 54 bin.
Taraf 52 bin.
Cumhuriyet 51 bin.
Radikal 27 bin.
Sözcü olarak Milliyet’e 104 bin, Vatan’a 126 bin fark atıyoruz. Ötekileri siz hesaplayın lütfen!
Evet!…Ekleri, kuponları, vıcık vıcık magazini, hatta internet sitesi olmayan Sözcü, ödün vermeyen kimliği ile bu durumlara geldi, başa güreşiyor.
Emin Çölaşan
16 Şubat 2012

Kartal Anadolu İmam Hatip Lisesi

Okulda büyük bir cami, bir de Atatürk büstü varmış.

Kızlar günün birinde bu büstün önünde poz verip resim çektirmişler.

İkisi, parmaklarını Atatürk’ün burnuna sokmuş.

Öteki ikisi ise ellerini başına koymuş. Biri, parmağı ile bir şey gösteriyor.

Dördü de şen şakrak.

Kendi kafalarına göre alay edecek, gırgır geçecek bir şey bulmuşlar, kafa yapıyorlar.

Şimdi bazıları “ Aman canım, bunlar Lise öğrencisi, şaka yapmışlar” diyecektir.

Tayyip’in Özlemini çektiği “Dindar nesiller, dindar gençlik” işte böyle yetişiyor, yetiştiriliyor. Hayırlı olsun.

Emin Çölaşan

16 Şubat 2012

6222 sayılı “Sporda Şiddetin ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Yasa’nın” kendisi, şiddetin ve

düzensizliğin bir parçası haline geldi.

İşlerin bu noktaya geleceği, 3 Temmuz Pazar günü sabah saatlerinde başlayan operasyonlar dalgasının ilk günlerinde belli olmuştu. Çünkü bu operasyon dalgası da, benzerleri gibi, mantık-usul kurgusundan uzaktı.

Konu futbol olduğu için, daha geniş kesimleri ilgilendirdiğinden etkisi ve sonuçları daha yüksek oldu.

***

Suçlamanın özünden başlayalım…

3 Aralık Cumartesi günü kamuoyuna duyurulan iddianamade 31’i tutuklu toplam 93 kişinin “şike” suçunu “örgütlü” işlediği öne sürülüyor. Zaten cezaların olağanüstü olmasının başlıca nedeni bu.

Her şeyi bir yana koyalım, bir an düşünelim; suçlanan kişiler 8 futbol kulübünden. Aralarında kıyasıya rekabet olan bu kulüplerin kimi temsilcileri, şike yapmak için ayrıca bir araya gelmiş, silahlı bir terör örgütü kurmuş! İddianamede tüm şüphelilerin aynı davada yargılanması öngörüldüğüne göre, aralarında böyle bir örgütsel bağ bulunuyor.

Hukuk dilinde şöyle bir tanım var:

Hayatın olağan akışına uygunluk!

Yukarıdaki tablo hayatın olağan akışına uygun mu?

Değil…

Bu yanıt, hiç şike olmadığı anlamına mı gelir?

O da değil…

Eğer delilleriyle, gözlem raporlarıyla kanıtlanmış bir şike varsa, o çerçeve içinde cezası verilir. Nitekim son bir yıl içinde İtalya ve Yunanistan’da bu tür iddialar oldu. İzleyebildiğim kadarıyla, bir ayda sonuca varıldı. Şike olayı kanıtlanan kulüplere küme düşürme başta olmak üzere çeşitli cezalar verildi. 50-100 yıllık hapis cezaları da konu olmadı.

Türkiye’de insanları suçlamak ve “terör örgütü” kurmak çok kolay hale geldi.

Son dönemde kamuoyuna mal olan tüm davaların ortak noktalarından biri bu.

O kadar kolay hale geldi ki; her şeye adı sanı belirsiz bir gizli tanık yetiyor. Şike soruşturmasının da büyütülmesini sağlayan başlıca unsur, gizli tanık. Bu konudaki yasal düzenleme de karmaşık uygulanıyor.

Bir örnek verelim: Eğer gizli tanığın ifadesinde bir yanlış bilgi varsa, tüm ifade geçersiz sayılıyor. Halen yürümekte olan davalarda değil “bir yanlış bilgi”, 5-6 kez ifade değiştiren gizli tanık var. Ve yargılayanların en çok değer verdiği kişiler onlar.

***

Meclis’in şike yasasında yaptığı yeni düzenlemeyi veto eden Cumhurbaşkanı’nın şu cümlesi gelişmelerin bir başka özeti:

“Mevcut yasadaki cezalar çok ağır, yapılan değişikliktekiler de çok hafif.”

Deveye sormuşlar; “Yokuşu mu seversin inişi mi?” diye. “Bunun düzü yok mu?” demiş.

Düzü, hukukun temel ilkeleri, yüzyılların birikimi olan evrensel hukuk değerlerinin artık daha fazla erozyona uğratılmaması.

Türkiye’de ne yazık ki, “masumiyet” ilkesinden “tutuksuz yargılama” önceliğine kadar pek çok “adil yargılama” unsuru hiçe sayılıyor.

Bir bütün olarak bakıldığında Türkiye’de hukuk bir “ilkeler” toplamından çok “iktidar aracı”. Ne yazık ki, hukuku temsil eden kurumlar da bu tanımı doğrulayan bir “tamamlayıcı” görünümünde.

Bu eleştirilere karşı çıkamayanlar, şuna sığınıyorlar:

“Haklısınız ama böylesi sorunlar öteden beri vardı.”

AKP’nin 8 ay önce çıkardığı şike yasasının bugünkü görünümü, bu savunmaya haklılık vermiyor.

Hükümet, hukukla, yasalarla top gibi oynuyor. Artık sadece top değil, hukuk da yuvarlaktır desek abartmış mı oluruz?

Mustafa Balbay
11 Aralık 2011

Türkiye’nin en büyük sorunu, Ergenekon, Balyoz davaları değil, futbolda şike sorunu ve şike yaptıkları iddia edilen kişilere özel savcının takdir buyurduğu bir yüzyılı aşan cezalarmış!

Şike konusu öylesine büyük yer tutuyor ki medyada, Başbakan’ın sağlığı, ülkenin olası geleceğiyle yakından ilgili iktidar partisi içindeki çalkantılar, toplumsal sıkıntılar, Avrupa’yı kasıp kavuran ekonomik krizin kapımızı çaldığına işaret eden haberler, bağımsızlığı rivayete dönüşen yargı erkinden yakınmalar medyamıza, herhalde kamuoyuna şu sıra vız geliyor!

Yat kalk, varsa yoksa şike!

***

Şike yasası günlerce gazetelerin spor sayfalarında, TV’lerde elekten geçirildi.

Cezaları aşağıya çeken yasanın FB Başkanı Aziz Yıldırım’ı bir an önce cezaevinden çıkarmayı amaçladığı spor dünyamızın ünlü yorumcuları tarafından yazıldı, söylendi.

Bu yönlü saptamalar yapılır, yasanın kişiye özel af yasası olduğu iddiaları kemikleşirken meğer şike soruşturmasını yürüten özel savcı, söylenen ve yazılanlara kıs kıs gülüyormuş!

Yasa örneğin Aziz Başkan’ın şikeden cezasını alt düzeye indirip tahliyesini sağlayacak mı diyorlar?

Savcı derhal tahliye olasılığını, kişisel af olanağını ortadan kaldıran bir başka suçlamaya iddianamede yer verdi.

Şikenin yanı sıra FB Başkanı’nı, çete kurmak ve yönetmekle suçlayarak cezaevinde ikamete devam etmesini sağladı.

Savcılığın şeytana taş çıkaran formülü şu gerçeği ortaya çıkardı:

Savcının toplam 156 yıl mahkûm edilmesini istediği Aziz Yıldırım’ın cezası şike yasasına göre 81 yıl iniyor ve… 75 yılcık yatması öngörülüyor!

İddianamede açıklayıncaya kadar savcının formülünü aklına getiren de öneren de olmadı…

Örneğin savcı formülü; futbol deyince aman efendim tek otorite mi otorite… Hakemliği zamanında kulüplerden kendisine şikeye alet olmasını öneren bulunmadığıyla övünen… maazallah dokunana çal çene saldırılarıyla korku salan, FB Başkanı ile hısım değil, hasımlığı dillere destan Erman Toroğlu’nun bile aklına gelmedi!

***

Ne ki insanın aklı suçlamalarla yürürlükteki uygulamalar arasındaki tezatlara takılıyor.

Türkiye Futbol Federasyonu tek otorite. Bir karar verdi mi temyizi yok.

Kanıtlanmamış savcılık iddialarına dayanarak kişiler hakkında karar veren bağımsız, özel yetkili bir mahkeme adeta.

İddianamede, TFF İkinci Başkanı Göksel Gümüşdağ, şike örgütüne yardımcı olmakla suçlanıyor, 21 yıl hapsi isteniliyor.

TFF Başkanı Mehmet Ali Aydınlar, iddianame açıklanınca, hemen istifasını istemediği Gümüşdağ’ın kurul toplantılarına katılmama kararını öven ve kendisine olan güvenlerini açıklayan bir demeç verdi.

İlk bakışta olumlu bir davranış amma…

…ve lakin; iddianame açıklanıncaya dek TFF’nin bünyesinde ve TFF’nin kulüplerle yaptığı toplantılarda bulunan, üstelik düne kadar şike olayları ve şüphelileriyle ilgili kararlara imza atan ikinci başkan Gümüşdağ’ın katıldığı bütün TFF kararlarının yeniden gözden geçirilmesi gerekmez mi?

Zira şike sanığı, şikeyle suçlananları suçlayan konumda. Acayip bir durum!

***

FB’nin, TFF ile UEFA’nın ortak görüşleriyle Avrupa Şampiyonlar Ligi karşılaşmalarına katılması engelledi.

Şampiyonaya katılan iki güzide kulübümüzün, Trabzonspor Başkanı Sadri Şener’in teşvik girişim suçlamasıyla 18 yıl, Beşiktaş Asbaşkanı Serdar Adalı’nın 18 yıl, Teknik Direktör Tayfur Havutçu’nun 12 yıl hapsi isteniyor iddianamede ve fakat iki takımımız Avrupa’da top koşturuyor.

Şike yasası ve iddianame ile ortaya çıkan sonuçlara bakan insanların aklına, bu ne perhiz ne lahana turşusu diye bir soru takılmaz mı?

Cüneyt Arcayürek
11 Aralık 2011

Yıllar önce şiirini yazdı.

Tamamını bulabilirsiniz.

Birkaç kıtasını aktarıyorum:

“Baktı ki..

Dünya gibi yuvarlak…

Topa tekmeyi vurdu:

“Gol” oldu!!!

Baktı ki..

“Top” gibi yuvarlak…

Dünyaya tekmeyi vurdu:

Ayağı kırıldı.

Bir delikten çıkıyor hakem

Çalıyor düdüğü:

Maç başlıyor!

Ve maç bitince…

Kaçacak delik arıyor hakem!

Sen sen ol!

Yükselip gözden düşme!… Biiiir!

Ümitsiz aşka düşme!…İkiii!

Ve tam gol atacağın zaman…

“Ofsayta” düşme!… Üç!!!

Üçü de …

Sözüm meclisten dışarı…

Eşekten düşmeğe benzer!!!”

***

Ümit Yaşar’ın şiirsel anlatımla verdiği öğüdü tutmayıp Meclis’in milletvekillerini “eşek yerine koymaları” bir yana 73 milyon halkı da “merkep muamelesine uygun görenler” milletin yüzüne nasıl bakacaklar?

Meclis’de 4 parti var.

İktidar partisi öncü olmuş.

4 parti anlaşmışlar.

Meclis’den “Yıldırım Hızıyla” jet kanun çıkartmışlar. Böyle jet kanunlar ancak savaş yıllarının zorunlu şartlarında çıkartılıyor. Topluma da “futbolda şikeyi, mafyayı, seyirciyi aldatmayı, spora ahlaksızlık sokmayı önleme yasası” diye açıklamışlar.

Bir yasa nasıl çıkar?

Kuralları, süreci bellidir.

Bu yasa da önce Başbakan’ın bilgilendirilmesi, sonra “teklifin hazırlanması” ile başlanmış.

Tarih: 16 kasım 2011.

Adalet Komisyonu’na gelmiş.

Başkanı AKP’li (Ahmet İyimaya)

Başkan vekili AKP’li (Hakkı Köylü)

Sözcüsü AKP’li (Yılmaz Tunç)

Katip üyesi AKP’li (Harun Tüfekçi)

Adalet Komisyonu 26 milletvekilinden oluşuyor. 16’sı AKP’li, 6’sı CHP’li, 3 MHP’li, 1’i BDP’li. Teklif bütün partilerin de desteğiyle 16 kasımda geldiği komisyondan jet hızıyla 22 kasımda çıkıp Meclis’e gelmiş. Aynı hız  başkanı yine AKP’li olan (Nabi Avcı)  “Gençlik ve Spor Komisyonu”nda da yaşanmış.

Jet hızıyla Meclis’e gelmiş.

Jet hızıyla oylanmış.

Jet hızıyla kabul edilmiş.

Meclis tutanaklarında var. Girin göreceksiniz. Bu kanun kabul edilince; “Meclis’teki 4 partinin AKP, CHP, MHP, BDP sıralarında hep birlikte alkışlamalar oldu” diye yazıyor.

***

24 Kasım’da kabul edilmiş.

25 Kasım’da “onaya” gönderilmiş.

Cumhurbaşkanı onaylayacak.  “Şikeyi, ahlaksızlığı, mafyalağı, seyirciyi aldatmayı önleyecek(!) kanun” jet hızıyla yürürlüğe girecek.

Birden “vicdan” edebiyatı!

AKP’nin gazeteci kökenli Gaziantep Milletvekili Şamil Tayyar, AKP’nin ağır topu Başbakan yardımcısı Bülent Arınç, “Bu yasa şikecilik-mafyacılık-ahlaksızlık yapmaktan ve Türk futbolunu katletmekten şuanda gözaltına alınmış olanları kurtarmayı amaçlayan özellikler taşıyor. Kişiye özgü kanun yapıldı, toplum vicdanına uymaz” diye özetleyebileceğim demeçler veriyorlar. Cumhurbaşkanı’na mektuplar yazıyorlar.

Tutanaklara baktım.

Hiç itiraz etmemişler.

 “Şikecileri ve teşvikçileri kurtarma yasası” dedikleri bu kanun, İktidar Partisi’nin ezici çoğunluğunun arzulu desteği ile Meclis’te yapılırken, hazırlanırken, görüşülürken, oylanırken hiçbir olumsuz görüş belirtmemişler.

Söz almamışlar.

Konuşmamışlar.

Yasa onay için Cumhurbaşkanı’na çıkınca “vicdan temizleyicileri” diye ortaya çıkmışlar.

***

Tasarıyı hazırlayanlar AKP’liler.

İtiraz etmeyenler AKP’liler.

Yasalaştıran AKP’liler.

Köşke çıkartan AKP’liler.

Köşkten döndüren AKP’liler.

Topu Erdoğan ortaladı.

Voleyi Gül, çaktı.

Arınç, asis yaptı.

Tamamı “Ofsayta” düşmüş.

Milletvekili Şamil, alkışlıyor

Tam tiyatro!

Oyunun adı: Ah biz eşekler!

Necati Doğru
05 Aralık 2011

SEVGİLİ

Komediyi, ya da hükümetin yarattığı bu rezaleti onların ağzından özetliyorum:

“Bizler en az 28 yıllık öğretim üyeleri  rofesörler olarak görev yapıyoruz. Hükümet kanun hükmünde kararname ile hastanelerimizde hasta bakmamızı yasakladı.

Şu anda yapabildiğimiz tek şey, tıp fakültesi öğrencilerine haftada birkaç saat teorik ders vermek. Sadece bunu yasaklamadılar.

Geri kalan her şey yasak.

Örneğin hastaları göremiyoruz, muayene edemiyoruz, ameliyatlara giremiyoruz.  Hasta geliyor, uzman arkadaşlarımız belli konuları bize danışmak zorunda kalıyor.  Masa başından talimat veriyoruz ama hastayı görmeden ne diyeceksiniz!

Bu durumda en büyük zararı uzmanlar ve asistanlarımız görüyor.

Öğrencilerin ve onların pratik eğitimi aksıyor. Tıp teorik eğitimden daha çok, pratik öğrenmeyi gerektirir.

Öğrenci ve doktor hastayı görecek, muayene edecek ve tanıyı ona göre koyup tedaviyi gerçekleştirecek.”  Hocalar bu aşamada ilginç bir olay anlattılar. İlk elden doğrulatma olanağım olmadığı için isim vermiyorum.

Çok önemli bir yargı mensubu olan kişi, kalp ameliyatı olacak. Bu amaçla Türkiye’nin en ünlü kalp cerrahlarından birine başvurup “Hocam, bu ameliyatı sizin yapmanızı istiyorum” diyor.  Oysa o hocanın da muayenehanesi var ve  ameliyat yapması yasak.

“Kusura bakmayın başkanım, sizinkiler  bizim elimizi kolumuzu bağladılar” demek zorunda kalıyor. Hocalar anlatmayı sürdürüyor:

“Bazen öyle oluyor ki, kıramayacağımız bazı kimseler gelip muayene ve tedaviyi mutlaka bizim yapmamızı istiyor. Birkaç arkadaşımız onları kıramadığı için muayene yaptı. Fakat sonra öğrenildi ki, bazıları bu olayda cep telefonu ile hiç belli etmeden resim çekip YÖK’e göndermişler. Şu dakikaya kadar soruşturma açılmış değil  ama, bu saçma sapan hasta bakma yasagı kaldırılmadığı takdirde soruşturma açıp ceza verecekler.”

Peki ama eğitim amaçlı bile olsa hasta bakmaları mümkün değil mi?

“Değil… Ancak Türkiye’de yaşadığımız için bazı kaçamaklar ister istemez oluyor. Örneğin ortada çok güvenilir bir ortam varsa jurnalcilik yapılmayacağına arkadaşlar inanıyorsa, o takdirde çaktırmadan hem muayene yapan, hatta hem de ameliyata giren hocalarımız oluyor. Ancak bu iş başka bir doktorun ismine kayıtlı olarak yapılıyor. Böylece örgütlü suç işlenmiş oluyor! Komedi oynanıyor.

Bu mesleğe yıllarını vermiş olan bu hocalar bu durumda ne yapıyor, zamanlannı nasıl geçiriyor?  ”Öğrencilere sınıfta teorik ders veriyoruz. Ancak klinik yasak! Onun ötesinde odamızda oturup  a ya araştırma yapıyoruz, ya da çay kahve içiyoruz. Bu durumda epeyce rahatladığımızı itiraf edelim! Hiç değilse gecelerimiz bize kaldı, insana zaten bu çok koyuyor. Uzman arkadaşımız gelip ‘Hocam yapılacak kritik bir iş var. Biz bilemedik, şunu siz yapıverseniz’ dediği zaman ne yazık ki elimizi değdiremiyoruz. Bazen bir hastanın durumunu onlar anlamıyor, bizden yardım istiyorlar. O takdirde hastayı ya misafirmiş gibi odaya getiriyorlar ve biz uzaktan bakıp ne olduğunu anlamaya çalışıyoruz, ya da jurnal edilme gibi her tehlikeyi göze alıp muayenesini yapmak zorunda kalıyoruz.”

Bu hocalar bu durumda fakülteden ne kadar maaş alıyor?

“Elimize ayda yaklaşık 3.500 lira geçiyor. Hepimiz emekliliği doldurmuş durumdayız.”

İstifa etmeyi düşünüyorlar mı?

“Çok hoca istifa edip gitti. Bu hem devletin, hem de hastaların büyük bir kaybıdır. Çoğu özel hastanelere geçti. Zaten bu anlamsız uygulama baslarken. Sağlık Bakanlığı tarafından el altından yayılan haberler vardı. Fakülteleri bırakıp özel hastanelere geçmemiz isteniyordu. Özel hastane patronlarının çok büyük bölümünün bu iktidarın adamı olduğunu unutmamak  gerekir. Ancak şimdi istifalar azaldı. Bunun nedeni, farklı bir direnç başladı. Bu saçmalığın er ya da gec kalkacağını düşünen hocalar şimdi beklemede. Sağlık Bakanlığı şimdi ‘İstifa etmeyin, biraz bekleyin’ diye yine el altından haber gönderiyor. Ama sistem bir kere çökünce, onu geri getirmek çok zordur.”

Sağlık sistemini çocuk oyuncağına döndürdüler, altüst ettiler, en deneyimli hocaların ya tıp fakültelerinden ayrılmasına, ya da işsiz güçsüz oturmalarına neden oldular. Şimdi geri adım atmasına atacaklar da , nasıl atacaklarını düşünüyorlar

MUTLU BİR HABER

BUGÜNKÜ yazımı sizleri sevindirecek bir haberle sürdürmek istiyorum. Bazen öyle olaylar yaşıyoruz ki, kamuoyunun dikkatini çekmiyor. Bu da onlardan biri.

Belki haberiniz olmamıştır, müjdeyi benden almış olun!

Türkiye ile Ekvator arasında vize anlaşması yapıldı.

Bu haberi sakın küçümsemeyin, “Bize ne Ekvator’dan” demeyin.

Ekvator bir Latin Amerika ülkesi. Küçücük bir yer. Muz, kahve falan yetiştiriyor Olur da tatilinizi orada geçirmek isterseniz, pasaportunuzu cebinize koyup uçabilirsiniz.

Uçak yaklaşık 24 saat sürüyor. Epeyce pahalı ama olsun varsın! 90 gün boyunca orada vizesiz dolaşırsınız.

Lider ülke Türkiye işte bu!

Ekvator’u bile vizeyi kaldırmaya ikna etmek kadar büyük başarı olabilir mi!

Haydi koş vatandaş koş, ABD ve AB ülkeleri varsın olmasın!..

Sen Ekvator’a koş!..

ECEVİT GENELGESİ

SEVGİLİ okuyucularım, Türkiye’de yüzlerce belki binlerce insan, imzasız, düzmece ihbar mektupları nedeniyle tutuklanmış durumda.

Özellikle Ergenekon ve Balyoz davalarında durum böyle. İsmini açıklamaktan korkan yüreksizler sürekli ihbar yağdırdı, nice insanların başına bela açtı.

Bugün size rahmetli Başbakan Bülent Ecevit’in imzasıyla yayınlanmış olan 15 Kasım 2002 tarihli Başbakanlık genelgesini aynen iletiyorum… Ve günümüz için ders olmasını diliyorum:

“Vatandaşlarımızın kamu kurum ve kuruluşlarına kendileri veya kamu ile ilgili dilek ve şikayetlerde bulunma hakkı Anayasa ve yasalarla düzenlenmiş, bu hakkın kullanılması sırasında kamu düzeninin ve kamu görevlilerinin iftira ve isnatlardan korunması da temel ilke olarak benimsenmiştir.

Bu ilkeden hareketle, memurla ve diğer kamu görevlileri hakkında yapılan ihbar ve somut olay ve kişi belirtmeyenler, isim ve imza bulunmayan veya hayali isim ve imza taşıyan ihbar ve şikayet dilekçeleri işleme alınmayacaktır.

Bilgilerini ve gereğini rica ederim. Bülent Ecevit. Başbakan.”

Bütün devlet kurumlarına gönderilen bu genelgenin yayınlandığı tarihte seçim yapılmış ve AKP iktidar olmuş, ancak hükümet henüz kurulmamıştı. Acaba bu genelge halen yürürlükte mi, yoksa Tayyip tarafından iptal mi edildi?

Ecevit acaba bir süre sonra olacakları, imzasız-düzmece ihbar mektuplarıyla nice insanın tutuklanacağını önceden mi görmüştü?

***

Emin Çölaşan Notu: Milliliği artık yok edilen Eğitim Bakanı Ömer Dinçer, açıkta olan ve görev bekleyen 264 bin öğretmen için konuştu,” Kadro yok, onlara görev vermemiz mümkün değil. Kendi yeteneklerine göre iş bulsunlar” dedi. O öğretmenlerle ailelerinin çoğu, geçen seçimde “İstikrar sürsün” diye AKP‘ye oy vermişti.

Şimdi yeteneklerine göre işler hazırda onları bekliyor:

Şoförlük, pazarcılık, sekreterlik, gardiyanlık, temizlikçilik, işportacılık…

Hayırlı olsun!

Emin Çölaşan

30 Kasım 2011

ABD PAKİSTAN’I KAYBETTİ

Peki, ABD’nin Afganistan operasyonları kapsamında müttefiki olan Pakistan’la ilişkisi nasıl bu noktaya geldi? 28 Eylül günü bu köşede “ABD Pakistan’ı kaybediyor” demiş ve şu olguları sıralamıştık:

1.) Usame Bin Ladin operasyonu iki ülke arasındaki kırılma noktasıdır. Zira ABD, Pakistan CumhurbaşkanıZerdari’nin “11 Eylül’den üç ay sonra yakalayıp, ABD’ye teslim ettik. Ama onlar bıraktılar” dediği Bin Ladin’i, “miadı dolduğu” için ortadan kaldırmıştı.

2.) Pakistan Savunma Bakanı Ahmet Muhtar, 1 Temmuz’da, ABD’nin ülkenin güneybatısında bulunan Şemsi hava üssünü artık kullanamayacağını ilan etti.

3.) ABD Pakistan’a yıllık yaptığı 2,7 milyar dolarlık askeri yardımın üçte birini askıya aldı. ABD Genelkurmay Başkanı Org. Mike Mullen, iki ülke askeri ilişkilerinin zor şartlar altında olduğunu açıkladı.

4.) ABD Genelkurmay Başkanı Org. Mike Mullen, 13 Eylül’de ülkesinin Kabil Büyükelçiliği’ne düzenlenen saldırıdan Pakistan Askeri istihbaratını sorumlu tuttu.

5.) Pakistan suçlamaya sert yanıt verdi: Pakistan İçişleri Bakanı Rahman Malik, 22 Eylül’de, ABD askerlerinin terörle mücadelede Pakistan topraklarında konuşlanmasına artık izin vermeyeceklerini açıkladı.

Tüm bu olgular, ABD’nin Pakistan’ı kaybedişinin olgularıydı… 26 Pakistan askerinin öldürülmesi ise Pakistan’ı kaybetmiş ABD’nin “yanıt” arayışıydı!

Açıklayalım:

ÇİN KALKANI

ABD’nin Pakistan’la ilişkisinin bu noktaya gelmesinin en önemli nedeni, İslamabad yönetiminin Çin ile ilişkisidir. Çünkü Pakistan, Çin ile ittifak kurarak Washington’dan bölgeye yönelik tehditlere, Obama’nın “AfPak” projelerine direnebilmiştir.

1.) Pakistan devleti, son tahlilde ABD’nin hedefi olacağını gördüğünden, Çin üzerinden silahlanmayı hızlandırdı: İki ülke arasında son bir yıl içerisinde çok önemli askeri işbirliği anlaşmaları imzalandı. Pakistan, Çin’den JF-17 savaş uçakları, F-22P savaş gemileri ve orta menzilli füzeler almaktadır. Pakistan son bir yıl içerisinde Çin’den J-10 savaş uçakları alımı için de 250 adet sipariş verdi.

2.) Pakistan, 2 adet Nükleer Reaktör yapılması için Çin’le anlaşma imzaladı. Pekin ile İslamabad arasında ayrıca demiryolları, askeri ve sivil amaçlı limanlar yapılması konusunda da bir işbirliği imzalandı.

3.) Pakistan, Usame Bin Ladin’e operasyon sırasında düşen ABD’nin yeni tip görünmez helikopterinin enkazını Çin’e incelettirdi.

4.) ABD’nin Pakistan’a yönelik tehditlerine karşı Pekin yönetimi kırmızıçizgi çekti: “Pakistan’a müdahaleyi Çin’e müdahale sayarız.”

5.) Çin, 24 Kasım’da, Pakistan’la ortak tatbikata başladı. Bir hafta sürecek tatbikatta iki ülkenin en seçkin birlikleri görev yapıyor. Tatbikatla birlikte iki ülke ilişkilerinin “askeri ittifak” düzeyine ulaştığı belirtiliyor.

ÇİN’DEN HAMLE, ABD’DEN YANIT ARAYIŞI

İşte ABD’nin Pakistan saldırısı, Pekin – İslamabad ilişkisine verilmeye çalışılan bir yanıttır. Daha doğrusu ABD’nin Çin’e yanıtıdır.

Tıpkı, ABD’nin Avustralya’ya 250 asker yerleştirmesi gibi, bu gelişme de Washington’un Pekin’in hamlelerine yanıtıdır.

Hamle yapan Çin, hamlelere yanıt peşinde olan ABD’dir artık!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazete
30 Kasım 2011

Yılmaz Özdil
30 Kasım 2011

Ama onsuz olmaz…

Marşları dahi olmadan, hadi kırmızı halıda yürüyün de görelim…

*

Farkındayız aslında…

Sıra Atatürk’te…

Onun kurumlarını yıktıktan, eserlerini sattıktan, miraslarını dağıttıktan, aydınlarını susturduktan sonra…

Sıra onda…

*

Çünkü, ondan korkuyorsunuz…

Anadolu’da girdiğiniz kahvehanelerin duvarında çerçeveli karşınıza çıkıyor…

Okulların önünden geçerken, pencerelerden onun şarkılarını duyuyorsunuz… “Resim çiz” diyorsunuz çocuklara, size Atatürk’ü çizip getiriyorlar…

Çağdaş kadınların boynundaki eşarp, köylünün başındaki şapka odur.

Karşısına Suudi parası ile koca cami diktiniz ama nereden baksanız anıt kabrini görüyorsunuz…

Takvimin her sayfasında o var…

1881’den başlıyor…

Cebe indirdiğiniz paraya baktığınızda dahi; orada gülüyor size…

*

Onu silmek istiyorsunuz…

Çünkü o hâlâ en büyük engel…

Onun ulusuna çağrıları hâlâ sürüyor ve sizden çok onu dinliyor bu ülkenin henüz aklını yitirmemiş olanları…

Onun modern devlet, çağdaş ülke anlayışı üzerinde, sizin ilkel ortaçağ tasarımlarınız asla durmaz…

Ancak onu silebilirseniz…

Belki…

*

Onu silmek için dahi ona gereksiniminiz var…

Onun bıraktığı bağımsızlığa, onun egemenlik sınırlarına, onun hâkimiyet anlayışına, onun temel yasalarına…

Onun makamına…

Onun koltuğuna…

Onun size sağladığı özgürlüğe…

*

Onu silmek istiyorsunuz…

Başka işiniz mi yok “Dersim katliamı” diye televizyonlarda, gazetelerde, kürsülerde bir adım daha, onu “katil” gibi göstermek çabanız?..

Daha dün işlenen suçlar, hainlikler, ihanetler, kıyımlar, cinayetler, korku örtülerinin altında gizlenirken…

*

Ne yapalım…

Ancak onu bu ulusun kalbinden silebilirseniz, başarabileceğinizi düşünüyorsunuz…

Bunun için saldırıyorsunuz…

Hırsla, kinle, nefretle…

Ama onu yüreklerimizden silemezsiniz…

Bekir Coşkun
30 Kasım 2011

Hasretlik bitti.

Herkese merhaba.

15 günlük tatil, semaverin için için kaynaması gibi geçti. 15 günün her saatinde fokur fokur kaynayan olaylar birbirini izledi.

Somali’de yoksul kurtaracaktık.

Van’a yeten çadır çıkaramadık.

Komşu Suriye alev aldı.

İç savaş belirtileri hortlatıldı.

Suriye füzeleri Türkiye’ye döndü.

İran füzeleri de Türkiye’ye çevrildi.
İran füze birlikleri komutanı açıkça tehdit etti. İsrail İran’ı vurursa eğer, İran füzelerinin ilk hedefinin Türkiye’deki füze radarı olacağını direk olarak söyleyiverdi. Rusya’da Türkiye’ye “füze kalkanından ötürü” yüz ekşitmeye başladı. İsrail’de İran’ı vurmaya hazırlanıyor.

***

ABD ise memnun.

Duruma hep hakim.

Türk Ordusu Kandil’e gidemiyor.

Ankara ise Washington ile anlaştı.

Bir süre önce “eksen kaydırıcı” izlenimini vardı. Yalanmış. İktidar, İran’ı ve “bölgesine faydalı olmak için bağımsız kalmak zorunda olan Türkiye’ye güvenenleri” aldatıyormuş. Eksen kaymasından “eksen vidalanmasına” geçiverdiler.

Preditörler, İncirlik’e ulaştı.

İstihbarat veriliyor.

ABD karşılığında ne alıyor?

Henüz onu bilmiyoruz.

Topuklara bakarak tahmin edebiliyoruz. İngiltere, Türkiye Cumhurbaşkanı eşinin “ayakkabısının topuğundan Avrupalı kadınlarına benzemeye başladığını” konuşarak vakit geçiriyor olsa da aslında “Kraliçeli saraylarda ağırlama tantanasının” Türkiye’yi Suriye’ye karşı dolduruşa getirme olduğunu dikkatli gözler görüyor.

***

Böyle bir ortamda Dersim!

Eksen vidalanmasının kalıcı olacağını göstermek için Cumhuriyet’in kurucuları “katillik yaptılar” diye adice, rezilce, sinsice, çarpıtarak, din soslu yalanlar katarak “Dersim yüzleşmesi” konuşulur, yazılır, tartışılır oldu. Tarihte olanı işine geldiği gibi kendine yontarak “yeni egemenlere” taze statiko alanları bina ediliyor.

Korkutucu fokurdama var.

15 gün içinde bu fokurdama altında gözü dönmüş yeni egemenlerin önünde diklenerek “sizden korkmuyorum” diyen İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu oldu.

“64 yaşındayım” dedi.

Hiçbir karanlık sayfam yok.

Hiçbir defolu duruşum olmadı.

Hesapsız servetim bulunmuyor.

Yaptığım işi biliyorum dedi.

Şöyle devam etti: Ben 7.5 yılıdır İzmir’in Beldeye Başkanıyım. Ben göreve başladıktan 1 yıl sonra buraya Bursa’dan başsavcı geldi. 6.5 yıl görev yaptı. Basına açıklama yaptığını, ileri geri konuştuğunu duydunuz mu?

Duymadınız.

Çünkü savcı konuşmaz.

İddia makamıdır.

Dosya hazırlar.

***

Bu savcı değişti.

İzmir’e yeni savcı atandı.

Yeni savcı iktidar yandaşı gazetelere söyleşi yapmaya; “şaibe var, deliler kesin, 300 kişiyi daha göz altına alacağım” demeye başladı.

Şafak baskınları polisle yapıldı.

Sonra yargıya havale edildi.

19 belediye üst düzey çalışanı, görevlisi, belediye şirketi yöneticisi, göz altına alındı. İki gün sorgulama yapıldı, 19’u da tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı. Belediye operasyonu yaparak görevlilerin ifadesini alan 2 özel yetkili savcının da yetkileri ellerinden alınıp yerleri değiştirildi.

Kim ihaleye fesat karıştırdı.

Kim görevi kötüye kullandı.

Kim zimmetine para aktardı.

Kim ne kadar rüşvet aldı.

Kim belgede sahtecilik yaptı.

Anlaşılamadı. Netleşmedi. Netleştirmedi. Adaleti alet edip korku ortamına korkular taşındı. Baskıcı, korku verici düzen karşısında İzmir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu’nun “korkmuyorum” deyip, “susmak yok… sineye çekmek de yok…her şeyi halka anlatmak ve gerçek adaleti aramak var” diye diklenmesi özlenen ışık oldu.

Hoş bulduk.

Necati Doğru
30 Kasım 2011