Başbakan’ın Yemeğine Gideyim

Kendi kendime mırıldanırım kimi zaman:

“Sabahleyin kalkayım…

Kenarı yaldızlı davetiyeyi alayım…

Başbakan’ın ‘Medya yöneticileri ve patronları ile düzenlenen yemeğe zat-ı âlinizin de katılmayı kabul buyurmanızı önemle rica ederim… Başbakan…’ yazdığını göreyim…

Önce nazlanıyormuş gibi yapayım…

Sonra Başbakan’ın yemeğine gideyim…”

*

Ama bizi çağırmıyor…

Çağırsa, önce Emin Çölaşan’ı arayayım:

“Sana da geldi mi?..”

“Mahkeme celbi mi?..”

“Hayır Başbakan’ın kenarı yaldızlı yemek davetiyesi…”

*

Diyelim ki çağırdılar gittik…

Genel yayın yönetmenleri, yazarlar ve medya patronları eksiksiz oradalar… Koyular içinde sofranın etrafına dizilmişler, teldeki sığırcıklar gibi…

Emin’i Aydın Doğan’ın hemen sağ yanına oturturuz, ben Aydın Doğan ile Turgay Ciner arasına oturayım…

*

Başbakan konuştukça ben “Saygılar” anlamında, fren yapmış kum kamyonu gibi öne doğru kapanıp kapanıp doğrulayım:

“Terör noktasında bir bakıyorsunuz manşet atmış, bilmem kaç şehit diye… Şehit olmayan kardeşlerimizin sayısına bir bak bakalım…”

(Saygılar…)

“Şimdi bir bakıyorsun deprem diyor… Yıkılan binaları gösteriyor… Yıkılmayanları bi göster bakalım…”

(Saygılar…)

“Arkasından bir bakıyorsun bayramı engellemişiz, cumhuriyet elden gidiyor diyor… Yav sen önce bir bak bakalım cumhuriyet kaldı mı bayramı olsun?..”

(Saygılar…)

*

Bu yazıyı yazmak için özellikle bekledim. Başbakan’ın medya patronları ve yöneticilerini “yemeğe” çağırmasının etkilerini görmek istedim önce…

Etkili oldu…

Bakın:

Terör gözükmez olduğu gibi, gitmemiş tankları da sınırı geçirip sınır ötesi operasyon yaptırdılar… Depremdeki beceriksizlik ve rezalet, hüzünlü kurtarma öyküleri ile örtüldü… Cumhuriyet bayramını iktidara rağmen kutlayan yüz binlerce kalabalık televizyonlarda ve gazetelerde gösterilmedi, bayramını milletten sakladılar…

Yazık…

Bu düzeye düştü mü teslimiyet?..

*

Kaldırıma dökülmüş yapraklara tekme ata ata mırıldanırım kimi zaman:

“Sabahleyin kalkayım…

Kenarı yaldızlı davetimi alayım…

Başbakan’ın yemeğine gideyim…”

Bekir Coşkun
1 Kasım 2011 – Cumhuriyet

Yazar Hakkında: Bekir Coskun (263 Yazısı bulunuyor)

1945 yılında Şanlıurfa'da, memur bir babanın çocuğu olarak dünyaya geldi. Ankara’da Yüksek Gazetecilik Okulu’ndan mezun olduktan sonra 1974’te foto muhabiri olarak işe başladı. Daha sonra polis muhabirliği, parlamento muhabirliği yaptı. 1978’de Günaydın Gazetesi'ne geçti. Köşesinin adı Dokuzuncu Köy’dü. 1987’de Sabah Gazetesi'nde Onuncu Köy başlıklı köşesini yazmaya başladı. 1993'te Hürriyet Gazetesi'nde geçti. Şu ana kadar yayımlanmış 4 adet kitabı bulunmaktadır: "Dövlet", "Avukatımı İstiyorum", "Pako'ya Mektuplar" ve "Ben Pako". Köpeği Pako’nun adıyla kaleme aldığı yazılar yayımlanmıştır. TRT'de yayımlanan "Pako’ya Mektuplar" adlı dizi başta BBC olmak üzere altı AB ülkesi televizyonu tarafından satın alınmıştır. Hayvansever kişiliğiyle de bilinen yazar; keman çalabilmektedir, bir doğa ve deniz tutkunudur. Bekir Coşkun, 9 Eylül 2009 tarihi itibarıyla Hürriyet Gazetesi'de ayrılmıştır. Bekir Coşkun, 25 Eylül 2009 tarihi itibarıyla HaberTürk gazetesinde yazılarına başlamıştır. Ancak referandumda AKP hükümetine karşı yazdığı yazılardan dolayı Coşkun'un işine 20 Eylül 2010 itibariyle de son verilmiştir.[ Bekir Coşkun, 3 Kasım 2010 tarihinden itibaren Cumhuriyet Gazetesinde Onuncu Köy köşesinde yazılarına devam etmektedir.Şu anda Cumhuriyet gazetesinde yazmaya devam etmektedir. Diğer bütün yazıları, Bekir Coskun →